Ursula K. Le Guin’in Omelas’ı Bırakıp Gidenler’ hikayesini okurken, yazarın bizi doğrudan karşısına alıp şöyle söylediği o anı hiç unutmuyorum: “Omelas’ı kendi hayal gücünle canlandır, zira ben hepinizi tatmin edemem.” Okuyucuya yapılan bu davet, öyküyü okumaktan çok, öykünün içine düşmek demek. Le Guin bize bir dünya sunmuyor; bir ayna tutuyor. O aynada gördüğümüz ise ne yazık ki hepimizin bir köşesinde sakladığı o karanlık oda. Devamı 👉
Yûsuf Has Hâcib’in “Ey yolunda sevinçle ilerleyen genç, sözümü boş sayma…” diyerek başlattığı çağrısı, asırlardır gençlere rehberlik eden kadim bir uyarıdır. Ona göre gençlik, hayatın sıradan bir dönemi değil, insanın sahip olduğu en büyük sermayedir. Ne var ki çoğumuz bu sermayenin kıymetini, onu harcadıktan sonra anlarız. Gençlik, tükenen ama geri gelmeyen tek kaynaktır. Devamı 👉
İnsan, özgürlük ile ihtiyaç arasında gerilmiş bir yay gibidir. Bir yanda sonsuz seçenekler denizi, diğer yanda hayatta kalmanın, aidiyetin ve anlam arayışının dayattığı zorunluluklar. Peki gerçekten özgür müyüz, yoksa ihtiyaçlarımızın karmaşık birer kuklası mı? Bu soru, felsefe tarihinin en kadim tartışmalarından birini yeniden alevlendirmeye yeterlidir. Devamı👉
Değerli veliler,
Hepimiz çocuğumuz için en iyisini isteriz. Okul seçerken gözümüzü kamaştıran şeyler genelde bellidir: tertemiz binalar, rengarenk panolar, yüksek sınav başarıları ve tabii ki karizmatik, her işe koşan, etrafta pervane gibi dönen okul yöneticileri...Devam👉
